یه روز بفهمی "تو"هنوزم که هنوزه داری به دوسال پیش فک میکنی. یه جا تو یکی از دم و بازدم ها،
خودشو ازت گرفته.به سنگینی همون دم و سخت ترین بازدمت هنووزم داری خودتو له میکنی.
درد اونجاس که اینارو به خودت نگفتی.
یه شاد بیخیال ساختی از خودت.دختر اگه اون مهم نبود اگه مجازی ارزش نداشت برات اگه اینجا جای اکن حرفا نیست پس مگه احمقی یه لیست ساختی تو گوشت بخونه رفته رفت چرا رفتی؟؟؟
هان؟ د لعنتی گریع نکن حرف بزن
بدم میاد وقتی حتی یه ثانیه از روزت و میزاری پای همون روزا .باهات مهربون نبودم مگه ن؟با همه مهربون بودی الا خودت.با خودت مهربون نبودی که با خودت میگی رفته داری!اما خب قبول کن که همه از این رفته ها دارن تو زندگیاشون.میدونم این همه داشتنا نه تو خوشحالی نه تو غمات کمکی نکرده بهت.ولی بهش فک کن.
برچسب:
نویسنده: حمید پارسامنش